سینه ام خانه ی توست *

چشم تو پر از هوای دوری شده است

کارم همه ی عمر صبوری شده است

حس می کنم این فاصله ی یک قدمی

اندازه ی شصت سال نوری شده است .

***

تا آخر عمر ،سینه ام خانه ی توست

می سوزد ودلبخواه پروانه ی توست

برگرد که اشک های بی پایانم !

در حسرت شانه های مردانه ی توست .

حسنا محمد زاده

رباعیات کتاب یک مشت آسمان *

تمام دنیام تو یی تو !...