ما چه بودیم ؟

ما چه بودیم از همان آغاز غیر از جان هم

بغضِ هم ، بیتابیِ هم ، دردِ هم ، درمانِ هم

ما چه بودیم از همان آغاز ؟ یک روح و دو تن

نیمههای آشکار و نیمهی پنهان هم

بیش از این باید به بوران زمستان خو کنیم

نیست وقتی دستهای گرممان از آن ِ هم

طعمهی هیزم شکنهایند شاخ و برگ ما

میزبان ِ آتشی سرخیم و آتشدان هم

سر به زانوی که بگذارند وقت خستگی

قلبهای بی قرار و بی سروسامان هم ؟!

زندگی منهای تو مرگ است پس با این حساب

میتوان نامید ما را نقطهی پایان ِ هم

حسنا محمد زاده

تمام دنیام تو یی تو !...