تو !

با همان لهجه صدایم کن !تو سراپا شور وفریادی

تو امید زنده بودن را،با تب وعشقت به من دادی

ای انار آبدار من !جای تو بالاترین شاخه ست

پس چرا با این همه اصرار ،توی زنبیل من افتادی

در تمام جشن ها چشمم ،ساقدوش نو عروسان بود

هر طرف رفتم تو را دیدم ،در کت وشلوار دامادی

روی دستان تو می ریزند !برگ ها از تاک موهایم

من هوای عصر پاییزم !تو ولی چون ظهر مردادی

با تو در من زنده می مانند ،مطربان دوره گرد پیر

گرچه می دانم نخواهی کرد ،از من بی خانمان یادی

حسنا محمد زاده

تمام دنیام تو یی تو !...