ما جان هم بودیم ،

ما چه بودیم از همان آغاز غیر از جان هم؟
بغض هم ، بیتابی هم ، درد هم ، درمان هم

ما چه بودیم از همان آغاز ؟ یک روح و دو تن
نیمه های آشکار نیمه ی پنهان هم

بیش از این باید به بوران زمستان خو کنیم
نیست وقتی دست های گرممان از آن هم

طعمه ی هیزم شکن هایند شاخ و برگ ما
میزبان آتشی سرخیم و آتشدان هم

سر به زانوی که بگذارند وقت خستگی
قلب های بی قرار و بی سر و سامان هم ؟

زندگی منهای تو مرگ است پس با این حساب
می توان نامید ما را نقطه ی پایان هم

#حسنا_محمدزاده
کتاب #قفس_تنگی

تمام دنیام تو یی تو !...