آزادی !

لباس تخت مرا با سکوت ،می دوزند

نشسته کنج گلویم هنوز فریادی

که دارد از ته دل ،جارمی زند شب وروز

تو را که مثل همان برگ رفته بر بادی

به ساحلت نرسید این عروس دریایی

ولی به قصر خیالش تو شاه دامادی

دلم خوش است که پابند شاخه ها نشدی

برو قناری من !تا همیشه آزادی

حسنا محمد زاده

تمام دنیام تو یی تو !...